Ustawowe uprawnienia

 
Zgodnie
z art. 12 Ustawy z dnia 29.08.1997 r. o strażach gminnych ( Dz. U. Nr
123 poz. 779) strażnik miejski wykonując czynności służbowe ma prawo do:

• udzielania pouczeń,
• legitymowania osób w uzasadnionych przypadkach w celu ustalenia ich tożsamości,
• ujęcia
  osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia
  lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia i niezwłocznego doprowadzenia
  ich do najbliższej jednostki policji,
• nakładania
  grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie
  przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia,
• dokonywania
  czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu,
  oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i
  zakresie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia,
• usuwania
  pojazdów i ich uruchamiania przez blokowania kół w przypadkach,
  zakresie i trybie określonych w przepisach o ruchu drogowym,
• wydawania poleceń,
• żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych i samorządowych,
• zwracania
  się w nagłych przypadkach o pomoc do jednostek gospodarczych,
  prowadzących działalność - w zakresie użyteczności publicznej oraz
  organizacji społecznych, jak również każdej osoby o udzielenie doraźnej
  pomocy na zasadach określonych w ustawie o policji,
• obserwowania i rejestrowania przy uzyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych.

 
Strażnik może stosować wobec osób uniemożiwiających wykonanie zadań
służbowych określonych w ustawie następujące środki przymusu
bezpośredniego:

• siłe fizyczną w postaci chwytów obezwładniajacych oraz podobnych technik obrony,
• kajdanki,
• pałki obronne wielofunkcyjne,
• psy obronne,
• paralizatory elektryczne,
• ręczne miotacze gazu.

Środki przymusu bezpośredniego powinny być stosowane w sposób możliwie
najmniej naruszający dobra osobiste osoby w stosunku do której ich
użyto.